Kort verslag bijeenkomst 23 mei 2017 Kort verslag bijeenkomst 23 mei 2017

Op 23 mei zijn aanwezig:  Adrie Polman, Diny en Cor Bakker, Peter van de Weerd, Maarten Blom, Frans Gijzel en Christa Kruithof, zij opent met gebed.

De bedoeling was om deze avond te spreken over “man en vrouw”. De vraag rijst of het wel zin heeft om met slechts twee vrouwen versus vijf mannen over het geplande onderwerp te praten. Het onderwerp wordt daarom verschoven naar juli.  Hiervoor in de plaats komt 'begraven of cremeren?' 

Voor sommigen van ons is het de vraag: hoe denken de nabestaanden erover? 
Een kerkdienst kan zowel voorafgaand aan een begrafenis als aan een crematie plaatsvinden. Bij een begrafenis is de vraag: wie zorgt voor de bloemen, wie maakt het graf schoon, moet de termijn verlengd worden en zo ja, wie betaalt dat, e.d. 
Ook is het de vraag als ouders gescheiden zijn en er een tweede huwelijk heeft plaatsgevonden, wie dan bij elkaar in het graf gelegd worden. Voor hun kinderen kan dat zeer emotioneel zijn. 

Bezwaren in de christelijke kring tegen een crematie berusten op wat Paulus sprak: 'de graven zullen opengaan' en 'wij zullen uit de doden opstaan.' (1 Kor. 15: 51, 52; 1 Tess. 4: 16; zie ook Mat. 27: 52). Is een crematie dan wel naar Gods wil? En een andere vraag: moet ik me direct na de dood verantwoorden of komt dat pas aan het einde der tijden? Deze vraag kan ook leiden tot angst.

Een andere mogelijkheid is dat ouders bij leven vragen aan hun kinderen in hoeverre zij zich voorstellen wat gebeuren moet bij de begrafenis of crematie of de uitvaart. 

Katholiek versus protestants: 
a. voor de protestanten algemeen geldt een waarschuwing tegen persoonsverheerlijking.
b. voor protestanten die menen dat zij voor Israël in de plaats gekomen zijn en die zich willen houden aan de joodse reinheidswetten geldt dat ze zieken of doden niet mogen aanraken.

Voor Joden geldt een andere wet: hun begraafplaatsen zijn eeuwig, ze mogen er niet komen en kunnen de graven dus niet onderhouden.

Sommigen hebben angst voor de dood, anderen juist niet. De vraag waar veel mensen mee zitten is: Ik moet me verantwoorden voor God, heb ik wel goed geleefd? (Rom. 14: 10-12; 2 Kor. 5: 10). Voor anderen is dit geen vraag meer, omdat ze overtuigd zijn dat Jezus de straf op de zonden heeft gedragen en ons vrijpleit (1 Tess. 1: 9, 10)

De meeste kerken, behalve de PKN, staan achter de ChristenUnie betreffende hun keuze tegen euthanasie. De PKN heeft er geen standpunt over ingenomen, dit komt door de verscheidenheid aan stromingen binnen de PKN. 

terug