Kort verslag bijeenkomst maart 2017 Kort verslag bijeenkomst maart 2017


Aan de gespreksgroep nemen de volgende personen deel: Cor en Diny Bakker, Maarten Blom, Frans Gijzel, Christa Kruithof, Adrie Polman, Peter van de Weerd, Rien en Marjan de Zeeuw

Op 28 maart 2017 zijn wij weer bij elkaar geweest. Christa opent met gebed.

De vorige keer is de inrichting van de eredienst ter sprake gekomen. Toen was besloten dat we als gespreksgroep een eredienst zouden gaan voorbereiden. Drie van ons hebben de afgelopen maand een raamwerk opgesteld voor deze dienst. Dit raamwerk is nu besproken.

Themadienst Armoede op 8 oktober 2017 in de kerk in Zeddam

Het thema van deze eredienst op 8 oktober (zondag van het werelddiaconaat) is armoede. Dit is helaas in onze “welvarende maatschappij” een thema geworden, omdat we steeds meer zien dat mensen het tempo van onze moderne maatschappij niet bij kunnen houden, de overheid een terugtrekkende rol is gaan vervullen en er steeds meer een beroep wordt gedaan op de zelfredzaamheid van mensen zonder voldoende oog te hebben voor mensen onder ons die geen raad weten met hoe die zelfredzaamheid in te vullen. Dat is ook moeilijk als je door ziekte, werkloosheid, gebrek aan opleiding of anderszins geraakt wordt in je bestaan. Je daardoor in de schulden raakt, je kinderen niet mee kan laten doen; je vervalt in schaamte en eenzaamheid, gevangen blijft in armoede.

Als gelovige mensen, als we onszelf christenen noemen, hebben we daarin een taak om te zien naar deze mensen om met
Mozes te spreken: “Wanneer er onder u een arme mocht zijn, een van uw broeders, in een van uw woonplaatsen, in het land dat de Here uw God u geven zal, dan zult gij uw hart niet verstokken, noch uw hand gesloten houden voor uw arme broeder, maar gij zult uw hand wijd voor hem openen en hem met mildheid lenen, voldoende voor wat hem ontbreekt.”

Een rode draad door de bijbel is dat omgang met geld en goed altijd is ingebed in de relatie met God en de naaste en heeft dus alles te maken met de invulling en uitwerking van ons geloofsleven, waarbij het heel belangrijk is oog, oor en hart te hebben voor deze mensen naast hun eventuele materiële behoeften.

In deze dienst gaan we met elkaar bespreken (in groepen) hoe wij als gemeente kunnen omgaan met deze problematiek. De in deze dienst verkregen informatie, gemaakte afspraken en activiteiten zullen worden voorgelegd aan de kerkenraad. De bedoeling is ook deze dienst te voorzien van publiciteit en open te stellen voor mensen buiten onze gemeente.

De komende maanden zal de inhoud van de dienst nader worden uitgewerkt, maar noteer deze datum alvast. Wij houden u op de hoogte van de voortgang.

Je naaste liefhebben als jezelf

Een andere rode draad die door de bijbel loopt en van invloed moet zijn op ons geloofsleven is die Jezus ons duidelijk maakt:

“Hoor, Israël, de Here is één, en gij zult de Here uw God liefhebben uit geheel uw hart en uit geheel uw ziel en uit geheel uw verstand en uit geheel uw kracht. Het tweede is dit: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf”.
Die laatste woorden hebben we met elkaar besproken: jezelf liefhebben. Dat kan uiteraard niet, vinden wij, zonder in de eerste plaats God lief te hebben met alles wat wij in ons hebben. Dat is het eerste wat God van ons vraagt.

In onze christelijke opvoeding zijn we zo vaak bepaald bij het liefhebben van je naaste, waarbij je jezelf vergeet. Over dat liefhebben als jezelf wordt niet zo vaak gesproken, terwijl veel mensen moeite hebben zichzelf te accepteren zoals ze zijn. In het gesprek kwam naar voren dat hoe je denkt over jezelf voor een groot deel wordt bepaald hoe je groot gebracht bent. Daarnaast vraagt deze maatschappij veel van mensen en ontbreekt het vaak aan zelfvertrouwen en waardering voor jezelf, maar als je geen vrede kunt vinden in en met jezelf zal je het nooit ergens anders vinden.

En dat is nu precies wat de bijbel ons leert. God maakt geen onderscheid in mensen zoals Petrus ontdekt als hij Cornelius bezoekt in Caesarea waar hij op een gegeven moment zegt: “Mij heeft God doen zien dat ik niemand onheilig of onrein mag noemen” (je naaste is zoals jij bent).

Wel kwamen we tot de conclusie dat als je niet van jezelf houdt het heel moeilijk is om dat te veranderen. Maar realiseer je hoe diep je dal ook is God zal altijd met je meegaan. Dat is wat God tegen Mozes zegt, wanneer hij door God geroepen wordt. Mozes vraagt naar de naam van God en God antwoordt: “IK ZAL ER ZIJN”. Je kunt voor ogen houden dat je jezelf meer gaat waarderen als je kunt onderkennen dat je een positief verschil kunt maken in levens van anderen. Dus van betekenis zijn voor anderen. Het is in ieder geval belangrijk jezelf te zijn, dicht bij jezelf te blijven, want je mag er zijn.
Een joods verhaaltje zegt over een rabbi Soesja die bij de hemelpoort kwam waar God niet vraagt waarom rabbi Soesja niet geweest is als Abraham of als Mozes, maar: “Waarom ben je niet rabbi Soesja geweest”.

Mooi is een gedichtje van Liselore Gerritsen en het slot van een liedje van Harry Jekkers. Door van jezelf te houden kan je meer zelfvertrouwen krijgen en meer godsvertrouwen. Door van jezelf te houden ben je ook beter in staat liefde te geven. Het gedicht en slot van het liedje gaat als volgt:
De morgen komt mij begroeten
De wereld aan mijn voeten
Omdat ik van me hou
Je zult het niet geloven
Ik zal op water lopen
Gewichtloos, zonder vragen
Het water zal me dragen
Omdat ik van me hou
M’n leeuwen zal ik temmen
M’n dissonanten stemmen
M’n hart zal nooit meer breken
Ik heb het goed bekeken
Omdat ik van me hou

Want ik hou van jou
Is niet de sleutel tot een ander
Maar ik hou van mij
Al klinkt dat bot en slecht
Want wie van zichzelf houdt
Die geeft pas echt iets kostbaars
Als hij “Ik hou van jou”
Tot een ander zegt. 

terug